Collega Marloes op het podium bij Emerce Recruitment 2018

Daar stond ze dan! Collega Marloes was door de redactie van Emerce Recruitment uitgenodigd om te spreken voor een grote groep vakgenoten over één van onze HR projecten. En wat doe je dan? Meteen 'Ja' zeggen natuurlijk. De zenuwen komen later wel..

Even voorstellen!

Mijn naam is Marloes Peters en andershalf jaar geleden begon ik aan een nieuwe uitdaging en tevens een ontzettend spannend avontuur bij Essent. Als Sr. Adviseur Recruitment Marketing & Employer Branding ben ik verantwoordelijk voor het positioneren van ons werkgeversmerk op de arbeidsmarkt en alles wat daarbij komt kijken. Van het bouwen van websites tot het ontwikkelen van programma's en campagnes. En er stond nogal wat te gebeuren: het werkgeversmerk Essent werd innogy. Een mooie opdracht dus!

A true love story..

Het rebranden van een merk is niet zomaar het logo vervangen en het verhaal wat tweaken. Al helemaal niet in ons geval, want voorafgaand aan de rebranding hebben we onze werkgeverspropositie flink op de schop genomen. Wie zijn wij als werkgever? Welke belofte doen we en wat vragen we daarvoor terug? Dit project hebben we intern de innogy Love Story genoemd. Mijn presentatie op Emerce Recruitment ging dan ook over de innogy Love Story en de hele rebranding van ons werkgeversmerk die daarop volgde.

Emerce Recruitment 2018

Ik ben een hele trouwe Emerce Recruitment bezoeker, al minstens 5 jaar. Eén van de leukste recruitment events van het jaar, zowel inhoudelijk als qua publiek. Om gevraagd te worden als spreker was dan ook ontzettend tof. Wat mijn eerste reactie was? 'JA!'. Waarop ik vervolgens dacht: 'De zenuwen komen later wel'.

Nou vind ik presenteren niet heel spannend, eigenlijk vooral heel leuk, maar ik kan niet ontkennen dat de zenuwen vlak voor de presentatie door mijn lijf begonnen te gieren. Ik was vroeg in de zaal om samen met de organisatie ervoor te zorgen dat de laptop goed werd aangesloten en de presentatie nog even te controleren. 'Rustig aan, tijd genoeg' zei ik nog tegen mijzelf. Maar toen ik wat geluiden hoorde en voor het eerst achterom keek schrok ik wel een beetje. De hele zaal zat bom vol. Bijna té vol eigenlijk, waardoor mensen moesten staan. All eyes on me, er was geen ontkomen meer aan. Daar stond ik dan.

Trots!

Trots ben ik zeker! Niet alleen op de presentatie en alle positieve reacties die ik ontving van het publiek, maar vooral op het project. Als je het verhaal aan een onbekend publiek verteld en dus zelf het hele traject weer eens van begin tot eind doorloopt, zit je er weer helemaal in. Je realiseert je wat de mooie momenten waren, maar vooral ook wat voor een bumpy road het soms was. Je staat weer even stil bij hoe fijn je hebt samengewerkt met het hele projectteam, maar ook bij wat er nog allemaal moet gebeuren. 

Heb ik met dit project een bijdrage geleverd aan het op de kop zetten van de energiewereld? Ik denk het wel. Maar we zijn nog lang niet klaar. Gelukkig!


Benieuwd naar wat er allemaal over mijn presentatie is gezegd en geschreven? Neem eens een kijkje op Twitter, hashtag #emercerecruitment18 of op de activiteiten op mijn LinkedIn profiel: https://www.linkedin.com/in/marloespeters1/